adwokatradcapabianice@gmail.com
(42) 307-07-70

Przestępstwo niealimentacji z art. 209 k.k.

Ustawodawca przewidział dwa typy przestępstwa niealimentacji, o którym stanowi art. 209 Kodeksu karnego. Z typem podstawowym przestępstwa niealimentacji mamy do czynienia, gdy zobowiązany uchyla się od obowiązku alimentacyjnego, pomimo że posiada możliwość spełnienia świadczenia. W takiej sytuacji przestępstwo to zagrożone jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności lub karą pozbawienia wolności do roku. Typem kwalifikowanym wskazanego w art. 209 kodeksu karnego przestępstwa jest uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego przez zobowiązanego, mimo że posiada on możliwość spełnienia świadczenia oraz dodatkowo powodowanie tym stanu braku możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych uprawnionego. W takiej sytuacji ustawodawca przewiduje surowszą karę dla dłużnika alimentacyjnego. Sąd może bowiem orzec karę grzywny, karę ograniczenia wolności, jak również karę pozbawienia wolności do lat 2. Warto zauważyć, że w obecnym stanie prawnym istnieje możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej jedynie w wymiarze do 1 roku.

Ściganie przestępstwa przewidzianego w art. 209 kodeksu karnego następuje na wniosek pokrzywdzonego (uprawnionego do alimentów), organu pomocy społecznej lub organu podejmującego działania wobec dłużnika alimentacyjnego. Jeżeli jednak pokrzywdzonemu (uprawnionemu do alimentów) przyznano odpowiednie świadczenie rodzinne albo świadczenia pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów (np. świadczenie z Funduszu Alimentacyjnego), ściganie przestępstwa z art. 209 § 1 lub § 1a kodeksu karnego odbywa się z urzędu.

Warunkiem wszczęcia postępowania karnego przeciwko dłużnikowi alimentacyjnemu jest istnienie obowiązku alimentacyjnego stwierdzonego orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową. Ponadto łączna wysokość powstałych zaległości winna stanowić równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe winno wynosić co najmniej 3 miesiące.

Trzeba również wskazać, że sprawca nie podlega karze określonej w art. 209 § 1 k.k., jeżeli nie później niż przed upływem 30 dni od dnia pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego uiści w całości zaległe alimenty. Jeżeli zaś chodzi o typ przestępstwa przewidziany w art. 209 § 1a k.k., sąd odstąpi od wymierzenia kary, jeżeli nie później niż przed upływem 30 dni od dnia pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego sprawca uiści w całości zaległe alimenty, chyba że wina i społeczna szkodliwość czynu przemawiają przeciwko odstąpieniu od wymierzenia kary.

Pomoc prawna świadczona przez adwokata albo radcę prawnego zajmującego się sprawami dotyczącymi przestępstwa niealimentacji może obejmować samą poradę prawną, jak również reprezentację klienta (tak pokrzywdzonego, jak i dłużnika alimentacyjnego) na etapie postępowania przygotowawczego (przed organami ścigania), a następnie postępowania przed sądem.

radca prawny Anna Krysiak-Schechinger
Kancelaria Radcy Prawnego

Pabianice, ul. Zamkowa 36 lok. 1.3
Łódź, ul. Radwańska 4 lok. 15